Postcards from Amsterdam #46, Hogesluis

Na een aantal grotere werken heb ik besloten om weer wat kleine werkjes (15 x 15 cm.) te maken in de “Postcards from Amsterdam” serie. De eerste is de Hogesluis. Hieronder een stukje geschiedenis.

In 1883-1884 door W.H. Springer in Neo-classicistische stijl tot stand gekomen dubbele BASCULEBRUG met 10 doorvaarten, genoemd Hogesluis, in opdracht van de gemeente Amsterdam. De brug (nummer 246) overspant de Amstel en verbindt het westelijke en oostelijke deel van de Sarphatistraat met elkaar. N.B. In 1903 werd de brug versterkt vanwege de tram. In 1934 werden de vallen vernieuwd. In 1976 werd besloten om door de beide keldervloeren een serie boorpalen aan te brengen, ten einde het nodige aanvullende draagvermogen te verkrijgen. Voor de railovergang van de tramsporen is een geheel nieuwe constructie ontwikkeld die een soepele overgang van de ene brugklep naar de andere waarborgt. De stalen basculekleppen werden vernieuwd, evenals de bewegingswerken. Ook de beide rijdekken werden vernieuwd. Omschrijving Dubbele basculebrug met lange aanbruggen. Verzwaarde landhoofden van baksteen en natuursteen, op de uiteinden voorzien van pylonen van natuursteen. Verzwaarde pijlers van baksteen, aan de voorzijden voorzien van deels gebosseerd natuusteen. Gedecoreerde stalen randliggers voorzien van gedecoreerde en gebogen sierstukken van gietijzer met polychrome schilden in de vorm van stadswapens en maskers als middenmotief. Natuurstenen balustrade met candelaberzuiltjes tussen grote balusters op geprofileerde afdekbanden. Bij de middendoorvaart smeedijzeren balustrade. Op de verzwaarde pijlers natuurstenen obelisken met bladmotief aan de voet. Gedecoreerde lantaarndragers, waarvan acht stuks in de vorm van scheepsboegen, met bijpassende lantaarns. Aan de zuidwestelijke zijde is de brug voorzien van een natuurstenen trap naar de Sarphatikade, aan de waterkant voorzien van een smeedijzeren leuning. Waardering Dubbele basculebrug, genoemd Hogesluis, in Neo-classicistische stijl van architectuurhistorische waarde vanwege de hoogwaardige esthetische kwaliteiten van het ontwerp. Het object vertegenwoordigt tevens een ensemblewaarde vanwege de bijzondere betekenis van het object voor het aanzien van de stad.
(bron: Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed)

Het schilderij wordt een detail van de gietijzeren sierstukken met stadswapen.

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.